Skittles is niet het snoep dat je bij de kassa koopt. Het is een ouderwets bowlingspel waarvan de wortels diep in de Britse geschiedenis liggen. Mensen speelden het eeuwenlang. Je vindt het in cafés en clubs. De actie concentreerde zich in West-Engeland, de Midlands, Zuid-Wales en Zuidoost-Schotland.
Regels veranderd per stad. Ook de scoringsmethoden veranderden. Maar de kernmonteur bleef hetzelfde. Spelers gooiden een zware bal naar negen kegels met ovale kop. De pinnen stonden in een diamantformatie. Die opstelling zat ongeveer 6 meter verwijderd van de bowler. De bal zelf? Meestal hout of rubber. Het woog ongeveer 10 pond (4,5 kilogram).
Winnen betekende het omverwerpen van alle pinnen. Je moest het in zo min mogelijk worpen doen. Die succesvolle hits werden ‘krijtjes’ genoemd. Eenvoudig genoeg.
De controle over deze oudere vorm van het spel werd overgenomen door de Amateur Skittle Association, die de afmetingen van de baan en de afstand tussen elk van de negen pinnen in het diamanten frame specificeerde.
Er was een vangst in Londen. Het spel is daar geëvolueerd. Bowlers gebruikten de ronde bal niet. Ze gebruikten iets dat ‘kaas’ werd genoemd. Het was plat, rond en broodvormig. Gemaakt van lignum vitaehout. Zwaar spul. Woog tussen 12 en 14 pond (5,4 tot 6,4 kg).
Waarom het verschil? Traditie waarschijnlijk. De Londense versie voelde ouder aan, meer gebaseerd op specifieke lokale gewoonten. De Amateur Skittle Association kwam uiteindelijk tussenbeide om de sport te reguleren. Ze hebben de afmetingen van de steeg vastgesteld. Ze blokkeerden de pinafstand. De standaardisatie kwam tot stand, maar de regionale smaak bleef bestaan.
Het spel is niet zomaar verdwenen. Het bleef hangen op de achtergrond van de pubcultuur. Wordt nog steeds gespeeld, hoewel minder mensen de regels kennen. De uitdaging is reëel. Een bal van 10 pond is zwaar. Nauwkeurigheid is belangrijker dan brute kracht. Het raken van de juiste pin op 6 meter hoogte vereist precisie.
Is het aan het uitsterven? Nauwelijks. Op plaatsen waar het blijft hangen, is het een gemeenschapsevenement. Niet alleen een snel spel. Een ritueel. De geur van oud bier vermengt zich met de plof van hout op hout. De ‘kaas’ uit Londen voegt een extra moeilijkheidsgraad toe. Of gewoon variatie.
Je zult het niet in elke kroeg vinden. Maar let op de tekenen. Zoek de rijstroken. Het spel blijft bestaan. Het wacht tot iemand de bal oppakt. Om op de diamant te mikken. Om het voor alle negen te proberen. Het krijtteken wacht.
