Het begon met één enkele e-mail. Een lezer met de naam Ian Booth drukte op ‘send’ met een pleidooi dat overal in kantoorkantines en lunchtafels te horen was. ‘Help alstublieft,’ schreef hij. “Er is een enorme ruzie tussen mij en mijn vrienden. Wie zou er winnen: een Jedi Knight of Superman?”
De vraag was niet alleen maar ijdel gebabbel. Het was een botsing tussen twee enorme titanen uit de popcultuur. Het antwoord kwam van Robert Valdes, een medewerker bij HowStuffWorks. Hij gaf niet zomaar een eenvoudig antwoord. Hij ontrafelde het scenario. Hij keek naar de natuurkunde. Hij keek naar de overlevering. Zijn essay van 771 woorden werd de vonk. Opeens had iedereen het erover. Het debat over wie wint in een gevecht tussen Superman en Jedi ging een eigen leven leiden.
De opzet voor een superheldenconfrontatie
Dit gaat niet alleen over één matchup. Het gaat over de mechanismen van de overwinning. We kijken naar wat er feitelijk nodig is om de Man of Steel te verslaan. De tegenstanders? Het zijn geen willekeurige monsters. Het zijn iconen. Sterren uit blockbusterfilms. Legenden uit klassieke boeken. Iconen uit tientallen jaren stripgeschiedenis.
Het uitgangspunt is eenvoudig. De inzet is hoog. We zullen onderzoeken of een reeks vijanden daadwerkelijk van hem zou kunnen winnen. Het is een machtsschaaloefening verpakt in nostalgie uit de popcultuur. Laat de spellen beginnen.
Analyse van de Jedi Knight-matchup
Wanneer je een Jedi tegen Superman plaatst, meng je sciencefictionmagie met stripboekfysica. Een Jedi vertrouwt op de Force. Superman vertrouwt op zonne-energie. De vraag gaat niet alleen over kracht. Het gaat om snelheid. Het gaat om perceptie.
Kan een lichtzwaard door de Kryptonische huid snijden? Kan de Force de onkwetsbaarheid van Superman tegengaan? Het debat draait om deze specifieke mechanismen. Fans willen concrete details. Ze willen weten hoe een Jedi een treffer kan opleveren. Ze willen weten waarom de duurzaamheid van Superman een probleem kan zijn bij een lichtzwaardaanval.
Dit is niet zomaar een fantasie. Het is een tactische analyse van twee verschillende machtssystemen die met elkaar botsen. Het antwoord vereist dat we naar het bronmateriaal kijken. Het vereist inzicht in de grenzen van beide kanten.
Het debat begon met een eenvoudige e-mailvraag. Zou Superman winnen als hij tegen een Jedi Knight moest vechten?
Booths vraag ging niet alleen over spieren. Het boorde zich in de mechanica. Zou een Jedi de nadering van Superman kunnen voelen als hij beweegt als een kogel? Zou de Force een man kunnen grijpen die sterk genoeg is om planeten in de lucht te verplaatsen? En de grote: kun je zelfs een lichtzwaard maken van kryptoniet?
Jedi zijn snel. Door te trainen wordt de afhankelijkheid van het zicht weggenomen. Ze vechten op instinct. Maar ze halen de snelheid van Superman niet. Fysiek heeft de Man of Steel de overhand. Het is een mismatch van schaal.
Denk erover na om de Force te gebruiken om een ruimteschip te stoppen. Als een Jedi tijdens een gevecht gemakkelijk een snel schip zou kunnen manipuleren, zou Darth Vader elke X-wing bij Yavin hebben opgeblazen. Luke had Star Destroyers bij Hoth kunnen vernietigen. De logica houdt geen stand. Jedi kunnen dingen die zo sterk en snel zijn niet tegenhouden.
Sommige versies van de Force vertonen extreme prestaties. De Clone Wars -serie bewijst dit. Maar er zijn kosten aan verbonden. Als je Superman halverwege de vlucht probeert tegen te houden, zou dit waarschijnlijk de Jedi doden of ernstig verwonden. De benodigde energie is te hoog.
Waarom kryptoniet niet past in de lichtzwaardconstructie
Er zijn twee harde feiten tegen een kryptoniet-lichtzwaard.
Ten eerste gebruiken lichtzwaarden kristallen om het mes scherp te stellen. Jedi verzamelen deze van Ilum. Het is een overgangsrite. Deze kristallen zenden licht en energie uit. Kryptoniet is anders. Het is een metaal of steen. Wanneer het kristallijn is, zendt het straling uit. Niet licht. Geen energie. Gewoon ziekte.
Ten tweede schaadt kryptoniet Superman omdat het radioactief is. Een lichtzwaardmes doodt alleen als het snijdt. Het toevoegen van kryptoniet helpt niet, tenzij het wapen dezelfde straling uitzendt. Een standaard lichtzwaard niet.
“Als Ilum-kristallen van nature magisch zijn, kan het mes door Superman snijden, net zoals het door Vaders arm snijdt.”
Maar misschien werkt het mes nog. Magische wapens kunnen Superman pijn doen. Als de Ilum-kristallen magisch zijn, wordt het lichtzwaard een bedreiging. Het omzeilt zijn duurzaamheid. Je kunt meer over de technologie lezen in Hoe lichtzwaarden werken.
Zonder magie verliest een Jedi waarschijnlijk. De Force is niet genoeg. Niet tegen dat soort snelheid.
De Sith-factor
Een Sith Lord verandert de vergelijking.
Sith volgt geen evenwichtscode. Eerlijk spel interesseert hen niets. Ze neigen naar passie en woede. Ze gebruiken de Force met wraak. Dit maakt ze gevaarlijk.
Ze gebruiken synthetische kristallen. Ze maken aanpassingen aan hun wapens. Een Sith zou zelfs kunnen proberen een kryptoniet-lichtzwaard te bouwen. Of ze kunnen het mes afstellen om het beschermende veld van Superman te omzeilen.
Het gaat minder om zuiverheid. Het gaat om winnen. En dat maakt ze tot een reële bedreiging.
De onkwetsbaarheid van Superman is reëel. Maar hij is niet immuun voor alles. Een Sith Lord hoeft hem niet in de lucht te vangen om te winnen. Ze hoeven alleen maar eerst toe te slaan.
Het gevecht zou niet snel zijn. Het zou lang, wreed en uitputtend zijn. De Force zelf kan de Kryptonische fysiologie verzwakken. Als een Sith Lord weet hoe hij die kloof moet exploiteren, kan hij misschien wel overleven. En misschien zelfs wel winnen.
Het hangt allemaal af van de uitvoering. Kunnen zij de treffer landen? Zullen de wapens werken?
Het wapenprobleem
Een lichtzwaard is heet genoeg om door bijna alles heen te snijden. Krachtbliksem is pure energie. Maar doen ze Superman pijn?
Dat is de vraag. Als deze Sith-tools zijn duurzaamheid kunnen omzeilen, verandert het spel. Superman wint meestal van het kwaad omdat hij die morele hoge grond en enorme kracht heeft. Maar als een Sith Lord zijn voordelen kan wegnemen met aanhoudende Force-aanvallen, verschuift de balans.
Denk er eens over na. Hoe vaak kun je door plasma worden getroffen voordat je je moe begint te voelen? Superman is sterk. Hij is niet oneindig.
Als de Force en de lichtzwaarden Superman kunnen beïnvloeden, kunnen ze een Sith Lord in staat stellen het natuurlijke voordeel te overwinnen dat Superman lijkt te behalen bij het bestrijden van het kwaad.
Zonne-energie en de telefooncel
Superman draait op zonlicht. In het bijzonder de gele zon van de aarde. Hij is aan het opladen sinds hij hier is geland. Het is onwaarschijnlijk dat zijn batterijen leeg raken tijdens een snelle sparring. Maar wat als de strijd voortduurt? Of wat als de locatie verandert?
Laten we eens kijken naar een andere matchup. Superman versus de dokter uit Doctor Who.
De dokter is geen vechter. Hij vertrouwt op gadgets. En zijn beste gadget is de TARDIS. Het lijkt op een blauwe telefooncel, maar het is zoveel meer. Het is een tijdmachine. Een groter ruimteschip met één binnenkant.
Als Superman met volle kracht op de dokter afkomt, staat de dokter niet op en wisselt hij stoten uit. Hij rent. Hij stapt in de TARDIS. En hij vertrekt.
Maar hier is het enge deel. Hij gaat niet zomaar weg. Hij zou het gevecht kunnen herschrijven. Of de hele geschiedenis. Hij zou kunnen voorkomen dat Krypton explodeert voordat het gebeurt. Hij zou kunnen voorkomen dat Superman ooit op aarde zou aankomen.
Het Death Star-scenario
Schaal het nu op. Wat als de dreiging niet slechts één Sith is, maar het hele rijk?
Stel je voor dat Superman tegenover de Death Star staat.
Dit gaat niet alleen over het slaan van een man met een masker. Het gaat over planetaire vernietiging. Kan Superman een wapen ter grootte van een maan tegenhouden voordat het vuurt? Kan hij de explosie van Alderaan overleven?
De natuurkunde wordt hier rommelig. Superman is snel. Soms sneller dan het licht. Maar de Death Star is groot. En er zitten schilden op. En het heeft TIE-jagers.
Zou Superman in de reactorkern kunnen vliegen? Hij heeft het slechter gedaan. Hij heeft zwarte gaten geslagen. Hij heeft planeten verplaatst.
Maar de Sith Lord begrijpt angst. Hij begrijpt de druk. En de Death Star? Het is de ultieme uiting van angst.
Als de dokter de tijd kan aanpassen, en de Sith Lord de werkelijkheid kan manipuleren met de Force, wat blijft er dan voor Superman over dan alleen te vechten?
Hij is eraan gewend.
Maar is het genoeg?
De zon schijnt nog steeds. De Force fluistert nog steeds. En ergens, een
Laten we naar de hardware kijken. Superman brengt röntgenzicht, hittezicht en een vriesademhaling die de temperatuur tot het absolute nulpunt kan laten dalen. Hij is gehuld in een ondoordringbaar veld dat zijn kleding net zo goed beschermt als zijn huid. Hij beweegt snel. Echt snel. Hij vliegt.
De Death Star? Het is een berg militaire hardware. We hebben het over 10.000 turbolaserbatterijen. 2.500 laserkanonnen. Nog eens 2.500 ionenkanonnen. En 768 trekstraalprojectoren om nietsvermoedende schepen te grijpen. Het kroonjuweel is de Superlaser. Het concentreert de energie van de hypermateriereactor in een straal die planeten in tweeën splijt.
Maar hier is het probleem. Als je deze twee tegen elkaar opzet, is die Superlaser geen wapen. Het is een verplichting.
Het probleem van zonne-energie
De reactor die de Death Star aandrijft, levert energie die vergelijkbaar is met die van een kleine ster. Als die energiesignatuur een gele zon nabootst, slaagt de Superlaser er niet alleen in om Clark Kent pijn te doen. Het vertroebelt hem waarschijnlijk. Gele zonnestraling is zijn brandstof. Een straal die gelijkwaardig is aan de gele zon op hem richten, is als benzine op een vuur gieten.
Zelfs als je beweert dat de energie niet helemaal klopt, maakt het niet uit. Superman is onkwetsbaar voor de rest van het arsenaal. Je kunt hem in de val lokken. Je kunt hem opsluiten met die 768 trekstralen. Maar kun je zijn huid doorboren met standaard turbolasers? Onwaarschijnlijk. Het rijk is gewend om tegen ruimteschepen en grondtroepen te vechten. Het is niet uitgerust om met een biologische entiteit om te gaan die planetaire bombardementen als een zacht briesje behandelt.
Geen uitlaatpoort vereist
Dit is het grootste misverstand over het scenario. U hoeft geen thermische uitlaatpoort van twee meter breed te vinden. Superman speelt niet volgens de regels van thermische uitlaatpoorten.
Hij heeft de kracht om door de romp te slaan. Hij heeft de behendigheid om door het binnenland te navigeren. Hij loopt vlak langs de verdedigingswerken en komt bij de reactor. Vervolgens gebruikt hij zijn hittevisie om een kettingreactie op gang te brengen. Hij vliegt eruit. De explosie zorgt voor de rest. Het is eenvoudige natuurkunde. Hij maakt de motor kapot. De motor gaat boem.
Kan het rijk overleven?
Dus, hoe vecht het rijk terug? Ze kunnen hem niet doden. Ze kunnen hem alleen maar uitstellen.
De enige logische zet is om de nabijheid van een gele zon te verlaten. Blijf ver weg in het donker. Houd hem op een afstand waar hij geen energie meer heeft voordat hij het station bereikt. Maar is dat überhaupt mogelijk? Het lichaam van Superman fungeert als een batterij. Hij slaat enorme energie op van de zon van de aarde. Die batterijen raken misschien nooit leeg. Hij kon gewoon wachten.
Als ze hem niet kunnen ontlopen, moeten ze hun munitie vervangen. Het rijk zou zijn hele vloot moeten aanpassen om kryptonietmunitie te kunnen gebruiken. Zonder die specifieke zwakte valt de Death Star. Snel.
Wat is het volgende?
We hebben naar een sterrenstelsel ver, ver weg gekeken. Maar daar eindigt de strijd niet. We moeten kijken hoe hij dichter bij huis met de concurrentie omgaat.
Superman versus superhelden
De meest logische mensen om het tegen Superman op te nemen zijn andere superhelden. Hoewel ze hem niet allemaal kunnen verslaan, kunnen velen hem op zijn minst een tijdje tegenhouden. De meeste superhelden die we graag tegen hem zouden zien strijden, zijn afkomstig van Marvel Comics in plaats van D.C. Comics. De barrière tussen die werelden zou een tijdje moeten vallen om deze vechtpartijen te laten plaatsvinden.
Kan Wolverine Superman fysiek tegenhouden?
Sommige X-Men kunnen het misschien zonder veel hulp tegen Superman opnemen. Een gevecht tussen Wolverine en Superman zou bijvoorbeeld zijn als een onstuitbare kracht die een onbeweeglijk object ontmoet. Superman is sterker en sneller, maar Wolverine heeft zijn adamantiumskelet en klauwen. Uiteindelijk hangt de uitkomst af van hoe sterk en scherp adamantium werkelijk is en of het bestand is tegen de kracht- en hittevisie van Superman.
De genezende factor van Wolverine kan hem een klein voordeel geven, maar niet als Superman hem in de zon gooit. De uitkomst van hun gevecht zou afhangen van geluk, toeval en sluwheid.
Telepathische bedreigingen: Xavier en Gray
Terwijl Wolverine zich staande kan houden terwijl hij fysiek tegen Superman vecht, zijn Professor X en Jean Gray – zelfs pre-Phoenix Jean Gray – bij uitstek geschikt om telepathisch tegen hem te vechten. Beiden zijn krachtige helderzienden, en Superman heeft geen verdediging tegen paranormale aanvallen. Elk personage zou hem kunnen verslaan door zijn geest binnen te dringen en te vernietigen, vooral als ze Superman verrasten.
Het risicovolle gokspel van Rogue
Een andere goede tegenstander van de X-Men is Rogue, wiens mutantenvaardigheden haar in staat stellen de kracht en herinneringen van gewone mensen, evenals de superkrachten van mutanten, te absorberen. Met een beetje geluk kan Rogue Superman aanraken en zijn krachten absorberen. Als ze het lang genoeg volhield, zou ze hem kunnen vermoorden, maar het is onwaarschijnlijk dat Superman haar dat zou toestaan.
De kracht die Rogue absorbeert, kan echter het vermogen zijn om kracht te verwerven uit de gele zon van de aarde in plaats van de fysieke manifestaties van die kracht. Als dat het geval is, zou ze het vermogen verliezen dat ze had geabsorbeerd lang voordat ze sterk genoeg werd om tegen Superman te vechten. Bovendien is Superman veel sneller dan Rogue, dus ze heeft een perfecte timing of de hulp van andere X-Men nodig om hem af te leiden terwijl ze haar zet doet.
Teamstrategie boven solo-vechtpartijen
Met leden als Rogue, Professor X en Wolverine lijkt het duidelijk dat een team van X-Men Superman met gemak zou kunnen overmeesteren. Zijn snelheid, gehoor en fysieke onkwetsbaarheid zouden de strijd echter moeilijk kunnen maken; de missie zou uitgebreide planning en zorgvuldige uitvoering vergen.
Galactus. De verslinder van werelden. Je kent de oefening. Hij slaat je niet zomaar. Hij eet de planeet waarop je staat.
Als Superman jouw man is, wordt deze match snel raar. Clark kan de draaiing van de aarde omkeren en zo de tijd terugdraaien. Een nette truc. Maar Galactus consumeert hele planeten. Hij is een enorm wezen. Hij hanteert de Power Cosmic, een kracht die zo vluchtig is dat hij een speciaal pantser nodig heeft om te voorkomen dat hij verbrandt. Fysiek? Hij is groter. Zwaarder. Sterker. Krachtiger. Op elke manier.
Vechten tegen Galactus is minder een vechtpartij. Het is meer een gevecht tegen een concept.
Hij is de derde kracht van het universum. Hij balanceert eeuwigheid met dood. Je vecht niet tegen een man. Je vecht tegen een wet van de natuurkunde.
Maar hier is de wending. Als Superman onkwetsbaar is voor de Power Cosmic, betekent het verschil in grootte niets. Clark kan hem te slim af zijn. Hij kan de grote schommelingen ontwijken. Uiteindelijk neemt de macht van Galactus af. De honger slaat toe. Hij moet vertrekken om een andere maaltijd te zoeken. Superman wint door uithoudingsvermogen. Door de kosmische storm af te wachten.
De donkere ridder, de kickbokser en de oplichter
Laten we draaien. Superman versus Batman. We zijn hier eerder geweest. Veel mensen hebben erover gesproken. Frank Miller deed het in The Dark Knight Returns. Een film genaamd Superman vs. Batman was in 2002 in ontwikkeling. Het komt allemaal neer op één ding: kryptoniet.
Batman is sluw. Zijn technische vaardigheid. Als hij de groene steen met voldoende voorbereiding kan combineren, wint hij. Eenvoudig.
Dan is er Chuck Norris. De legende zegt dat als Norris het koud krijgt, hij de zon hoger zet. Dus hij kan het natuurlijk afwijzen als hij tegen Superman vecht. Logica houdt stand.
Hoe zit het met Kaiser Soze? De Man van Staal is groot. Sterk. Maar Soze is sluw. Kon hij Clark ertoe aanzetten iets dodelijks te doen? Misschien. Een meesterlijke oplichter. Maar Soze kon niemand ervan overtuigen dat hij echt Superman is. Vermomming gaat alleen zo ver als je door wolkenkrabbers slaat.
Superman versus magie
Magie volgt niet dezelfde regels. Het gaat niet om kracht. Het gaat over geloof. En regels. En soms is het gewoon pure chaos.
Magie is eigenlijk het nieuwe kryptoniet van Superman. Er is geen schild dat hij ertegen kan opwerpen. Het omzeilt zijn onkwetsbaarheid en raakt hem precies daar waar het pijn doet. Hij heeft eerder met machtige tovenaars te maken gehad. Sommige waren lastig. Anderen waren gewoon moeilijk vast te pinnen. Het resultaat komt altijd neer op strategie. En specifiek, wat voor soort magie er naar hem wordt gegooid.
Gandalf de Grijze ziet eruit als een walkover. Je ziet een oude man in “The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring.” Hij heeft een staf. Een puntige hoed. Misschien wat sprankelend vuurwerk voor de show. Op het eerste gezicht is hij geen partij voor de Man of Steel. Maar kijk dichterbij. Gandalf haalde in zijn eentje de Balrog neer. Die demon, Durins Bane. Een vurig monster opgegraven in de mijnen van Moria.
Het zijn niet alleen tovenaars of monsters. Zij zijn Maiar. Krachtige geesten vanaf het begin van de schepping. Tweede alleen voor de Valar. De wezens die de wereld tot bestaan zongen. Gandalf is geen oudere heer met een stok. De Balrog is niet alleen een vlammenmonster. Het zijn halfgoden.
Als je bent vergeten hoe dat gevecht verliep, is hier het overzicht. Het gebeurde op de brug van Khazad-dùm. Gandalf stond tussen de Balrog en de rest van de Fellowship. Hij brak de brug. Ze vielen allebei. Maar daar stopte hij niet. Hij jaagde acht dagen op de Balrog. Twee dagen en nachten lang gevochten. Uiteindelijk gooide hij het van een bergtop. De impact verbrijzelde de berghelling. Gandalf stierf daarbij.
Waarom heeft de Balrog gewonnen? Gandalf was moe. Hij was uitgeput. Als Superman uitgerust en verfrist tegenover Gandalf staat, verandert de dynamiek. Het weerspiegelt Supermans eerste gevecht met Doomsday. Doomsday is het enige wezen dat Superman ooit daadwerkelijk heeft vermoord.
Gandalf en de Balrog zijn twee kanten van dezelfde medaille. Net als Superman en Doomsday. Beide paren zijn superkrachtige entiteiten uit verschillende mythologieën. Gebouwen rond Superman en Doomsday stortten in. Een berg veranderde in lava en steen voor Gandalf en de Balrog.
Een gevecht tussen Superman en Gandalf zou het landschap vernietigen. De impact zou alles om hen heen vernietigen. Maar Gandalf heeft een voorsprong. Hij is onsterfelijk. Hij is bijna een god. Superman ziet er jong uit. Zijn krachten zijn visueel verbluffend. De kracht van Gandalf is goddelijk. Het overleeft. Het overmeestert. Hij heeft geen vuurballen nodig. Hij heeft magie die Superman rechtstreeks beïnvloedt.
Kan Harry Potter Superman verslaan?
Gandalf zet geen flitsende lichtshows op. Harry Potter wel. Hij is een tiener in de Harry Potter-serie. Hij heeft zijn opleiding niet afgemaakt. Hij heeft nog steeds voldoende munitie voor een gevecht met Superman. Magie heeft geen verdediging voor de Kryptonian. Of het nu de Bat-Bogey Hex is of de Avada Kedavra. Superman kan het niet tanken.
De echte vraag is de intentie. Zou Harry een onvergeeflijke vloek gebruiken? Met de Imperiusvloek kon hij Superman onder controle houden. Dwing hem een kamer vol kryptoniet binnen te lopen. De Cruciatusvloek veroorzaakt zo hevige pijn dat de slachtoffers er gek van worden. De Killing Curse maakt er onmiddellijk een einde aan.
Harry zal ze waarschijnlijk niet gebruiken. Deze vloeken zijn verboden. Duistere tovenaars gebruiken ze. Ze zijn afgestemd op Voldemort. Maar Harry heeft een Batman-achtige drang naar wraak. Hij wil antwoorden op de dood van zijn ouders. Als Harry geloofde dat Superman Lily en James Potter had vermoord, zou hij kunnen breken. Hij zou de trekker van een vloek kunnen overhalen. En wat dan?
De tegenstrategie van Harry Potter
Zelfs ontdaan van zijn gevaarlijkste vloeken, beschikt Harry Potter over genoeg spreuken om Superman tegen te houden. Een snelle Petrificus Totalus zou hem volledig opsluiten. Hexes en vloeken zorgen voor weerstand. Maar zonder een onvergeeflijke vloek kan Harry het niet alleen beëindigen. Hij heeft Hermelien Griffel nodig. Ze ging op jacht naar kryptoniet of tovert een magische nabootsing van de effecten ervan tevoorschijn.
Harry kan dit niet aan. Hij heeft Ron Wemel nodig voor strategie. Voor sommige spreuken is een gezichtslijn vereist. De snelheid van Superman verbreekt dat. Ze zouden moeten samenwerken om te voorkomen dat hij zomaar naar boven zou vliegen en Harry’s toverstok doormidden zou breken. Overwinning vereist een zorgvuldige planning en specifieke motivatie.
Sonische zwakheden en duistere magie
Harde geluiden deden Superman pijn. Zijn gehoor is overgevoelig. Dat is een kwetsbaarheid. Hij zou kunnen verliezen van de Heksenkoning van Angmar. De Nazgul-leider heeft een stem die het pantser doorboort. De profetie zegt dat niemand hem kan doden. Superman is geen man. Hij is Kryptoniaans. Die maas in de wet redt hem niet van de sonische aanval.
Dan is er Wilg Rosenberg. Seizoen zes van Buffy the Vampire Slayer toont haar duistere magische wending. Ze verdraaide tijd en dimensies. Ze heeft mensen levend gevild. Ze probeerde de wereld te vernietigen met rauwe energie. Ze is onvoorspelbaar. Verdrietig. Gevaarlijk.
De macht van Willow is roekeloos. Dat maakt haar formidabel. Superman overleeft de gevolgen misschien niet. Tenzij Xander Harris tussenbeide komt. Vaak de zwakste schakel in de Scooby-bende. Misschien is hij de enige die de Man van Staal kan redden van Willows toorn.
Geluk, vaardigheid en strategie
Elk gevecht tegen Superman heeft geluk nodig. Het heeft vaardigheid nodig. Het heeft strategie nodig. En de juiste wapens.
Bekijk de links voor meer informatie over Jedi, Superman en deze matchups.
