Twaalf van de veertien sites zeggen nee.
De tekenen zijn er, krachtig en meedogenloos. “Niet zwemmen.” Het staat op bijna elke officiële zwemplek in de binnenrivieren van Engeland. Waarom? Het water zou je zelfs kunnen doden. Of je in ieder geval buikpijn bezorgen die erger is dan je ergste kater.
De overheid heeft zojuist zes nieuwe locaties toegevoegd aan de lijst met gecontroleerde locaties. Dit is hun eerste zomer. Eén bevindt zich in Londen. Op de Theems. Dat heb je goed gehoord.
Vorige week bewandelde de BBC alle 14 bestaande locaties. Vorig jaar getest door het Environment Agency. De resultaten waren wreed.
Slechts twee plaatsen haalden de cut. De rivier de Stour in Suffolk. De rivier de Theems in Oxfordshire.
De andere twaalf? Beoordeeld als “slecht”. Het aantal bacteriën dat verband houdt met menselijk en dierlijk afval was torenhoog. Blijf buiten, zeiden de autoriteiten. En de meeste mensen deden dat. Of tenminste, dat zouden ze moeten hebben.
Nu zijn er landelijk ruim 460 geteste plekken. De meeste liggen aan de kust. Getijdenmondingen tellen mee. Zoetwatermeren kruipen omhoog op de lijst. Maar rivieren? Ze blijven een gevarenzone.
Om een officiële badplaats te worden, is een rivier niet alleen maar mooi. Het heeft drukte nodig. Er zijn toiletten in de buurt nodig. Het heeft lichamen in het water nodig.
Kustwater ruimt zichzelf meestal op. Rivieren niet.
Riolering lekt. Afvloeiing van de landbouw stroomt stroomafwaarts. Het stapelt zich op. Het wacht op je.
De vreemde logica van benoeming
Actievoerders noemen het systeem kapot.
Het aanwijzen van een rivier als “badplaats” dwingt tot regelmatige tests. Dat testen dwingt waterbedrijven tot actie. Het is een van de weinige hefbomen die nog over zijn.
Lijkt dat niet ondersteboven?
We veranderen vervuilde stromen in toeristische bestemmingen om ze veilig te maken.
‘Het is waanzinnig’, zei een activist. “De enige manier om een rivier schoon te maken is door er een zwemplek van te maken.”
Minister van Water Emma Hardy vindt het verhaal leuk. Ze noemde de nieuwe locaties een ‘boost voor het lokale toerisme’. Meer vertrouwen voor zwemmers, beloofde ze.
De waterbedrijven hebben het niet gekocht.
Water UK vertelde de BBC dat de regering het publiek in verwarring brengt. Markeer een plek als veilig om te zwemmen voordat u de leidingen repareert. Vraag je dan af waarom mensen ziek worden. Het is een slechte strategie. En gevaarlijk.
Zwemmen in de kade
Kijk naar de rivier de Wharfe in Ilkoly, Yorkshire.
Het was de eerste rivier die als zwemplek werd aangewezen. In 2020. Het blijft de testcase.
Als het regent? Rampen.
Karen Shackleton van de Ilkley Group bekeek de gegevens. Tienduizenden E.coli-cellen per 100 milliliter.
De veiligheidsdrempel is 900.
“Zwemmen in de poep van anderen”, zei collega-campagnevoerder Di Leary.
Toen sprong ze erin.
Ilkley heeft sinds het begin van de aanwijzing elk jaar als “slecht” beoordeeld. Toch blijven ze hoopvol. Yorkshire Water geeft nu £60 miljoen uit. Een enorme investering. Gericht op het stoppen van de rioolstroom.
“Dit ging niet over wildzwemmen”, legt Karen uit. ‘Het ging erom de Environment Agency te dwingen te verschijnen.’
Anders testen ze rivieren niet.
Als het agentschap slecht water vindt? Het geld volgt. De druk neemt toe. Het bedrijf repareert het.
Is dat gek?
“Een Catch-22”, zegt Di. Karen knikt. “Walgelijk gek.”
De vijfjarige gok
In Shropshire ziet Alison Boudolph het anders.
Ze heeft drie locaties aangewezen. Twee op de Severn. Eén op het Teme.
Alle drie worden momenteel als ‘slecht’ beoordeeld. Overal waarschuwen borden tegen zwemmen.
Alison zwemt toch.
Ze overtuigde de verslaggever om ook in te grijpen. De truc? Tijdstip. Zwem niet na hevige regen. Wacht het af.
‘Misschien vijf jaar,’ zei Alison. “Dan zie je verandering.”
Op dit moment bevindt zich stroomafwaarts een onderwatersensor. Het test het water elk uur. Elke dag. Deze gegevens triggeren financiering. Het dwingt het waterbedrijf om naar de eigen leidingen te kijken.
Zout versus vers
Ambtenaren van het ministerie van Milieu zeggen dat het fysiek moeilijker is om een rivier schoon te maken dan de oceaan.
De zee is uitgestrekt. Het verspreidt afval. Zout desinfecteert.
Rivieren zijn nauwe corridors. Rechtstreeks aangesloten op rioolwaterzuiveringsinstallaties. Naar boerenvelden. Geen ruimte om het gif te verdunnen. Geen natuurlijk zuiveringsproces.
Het water blijft vuil totdat we het dwingen dit niet te doen.
Deze zomer gaan de nieuwe sites live.
Mensen zullen zwemmen.
