Denk aan groene energie en je hersenen gaan rechtstreeks naar daken bedekt met glazen panelen. Eerlijk. Maar wat als de echte verhuizer en schudder niet op de tegels staat, maar in de kast zit?
Batterijen in kofferformaat. Op dit moment goedkoper dan zonne-energie voor de planeet. En misschien ook voor uw portemonnee.
Zonne-energie op daken groeit zeker. Maar opslag? Opslag is de snelst groeiende energietechnologie ter wereld, zegt het IEA. De thuisbatterijen zijn aan het stijgen. Ze voorzien huizen van energie en verkopen schrootenergie terug aan het elektriciteitsnet. Meestal gecombineerd met zonne-energie. Maar niet altijd. Nu de energierekeningen stijgen, kopen mensen alleen maar de stenen. Geen panelen.
Nu zijn de regels aan het verschuiven. Insteekmodellen. Geen elektricien nodig.
Dat verandert alles, zegt Iain Staffell van Imperial College London. Goedkope apparaten die je als een lamp in de muur steekt? Dat is de volgende zonne-energie op het dak.
De cijfers ondersteunen hem. Vorig jaar installeerde Groot-Brittannië batterijen op meer dan 40.000 plekken. Huiseigenaren en kleine winkels. Bijna een verdubbeling van het vorige record. Kijk naar Octopusenergie. Van februari tot maart? Het aantal installaties verdubbelde. Het conflict in Iran heeft de energievoorziening doen wankelen. De Britse toezichthouder heeft de prijsplafonds verhoogd. Mensen raakten in paniek. Ze kochten batterijen.
In de VS stegen de installaties in 2025 met 75%, zelfs toen de groei van zonne-energie afnam. Duitsland? Eén op de zes woningen heeft een accu. Dat zijn ruim 2 miljoen stuks. China en Australië lopen ook snel.
Hier is de geldval. Variabele tarieven zijn wreed.
In de middag kunt u uw accu opladen. Nachtwerk kost centen. In Groot-Brittannië praten we over 5 pence per kilowatchour. Goedkoop.
Maar avond? Tijdens de piekuren van 16.00 tot 19.00 uur bedroeg de prijs 40 pence per kilowatchour. Hete zomer? Lucht draait aan. Prijzen rond de 50 cent. De spreiding is enorm.
Huiseigenaren geven tegenwoordig ongeveer £ 9.400 uit voor een systeem. Zwaar.
Octopus verandert het spel. Hun aankomende plug-in-eenheid? Grootte schoenendoos. 2 kilowatt opgeslagen. Genoeg voor een koelkast voor een paar dagen. Prijskaartje onder de €300,-. Het landt in 2027 als de regelgeving dit toestaat.
Phil Steele van Octopus is bot. Terugverdientijd van twee tot drie jaar. Dat zou het een no-pekelmiddel moeten maken.
En het helpt de lucht.
Batterijen zorgen ervoor dat de vraag tijdens piekmomenten daalt. Nutsbedrijven verbruiken minder gas. Op winderige, zonnige dagen met een lage vraag werkt het elektriciteitsnet bijna 100% koolstofvrij. Het opslaan van dat overschot helpt meer dan het genereren van extra stroom die niemand nodig heeft.
Vorig jaar betaalde Groot-Brittannië windparken £390 miljoen om te sluiten. Te veel energie voor het elektriciteitsnet. Afval. Batterijen hadden het kunnen opvangen. Als de helft van de Britse huizen een batterij van 5 kilouur zou hebben, zou deze aan de hele opslagdoelstelling voor 2030 voldoen. Het doel is meestal afhankelijk van enorme industriële netwerken.
Naarmate zonne- en windenergie de mix domineren, wordt het net moeilijker.
“Zonne-energie is nu beter, maar over vijf jaar? Batterijen nemen het voortouw”, zegt Staffell.
Dan komt de vangst. Productie.
Het maken van lithium-ionbatterijen vervuilt de lucht. Ongeveer 150-200 kg CO2 per kilowattvermogen. Hetzelfde als duizend kilometer autorijden.
Aritra Ghosh van Exeter maakt zich zorgen over deze koolstofschuld. Ook het eindspel. Het beslag gaat misschien twaalf jaar mee. Infrastructuur recyclen? Bestaat nauwelijks. Binnenkort verdrinken we in oude batterijen.
Het koolstofvrij maken van de zware industrie in China zou de voetafdruk verkleinen. Op dit moment zijn we nog niet eens in de buurt van die droom.
Dus wij wachten. Voor schonere fabrieken. Voor goedkope plug-ins. Om het raster te stabiliseren. Of het destabiliseert verder.
Waar zullen we prioriteit aan geven
