Michael Reynolds nie jest jedyną osobą, której życie uległo zmianie. Ale to jego historia najlepiej wyjaśnia, dlaczego takie lokalne programy faktycznie działają.
Dziewięć miesięcy temu Reynolds znalazł się w impasie. Pandemia wykluczyła go z pracy w gastronomii. Mieszkając w Showery, stanął w obliczu redukcji zatrudnienia. Uderzenie było mocne: ucierpiało zdrowie psychiczne, zniknęła pewność siebie i nie było wyraźnego wektora ruchu.
Potrzebował sposobu na wyrwanie się z własnych myśli i pokonanie codziennej rutyny bezczynności.
Właśnie wtedy znalazł farmę Fordhall w Market Drayton.
Linia ratunkowa dla osób ze specjalnymi potrzebami
Program, do którego dołączyła Reynolds, jest częścią szerszej inicjatywy czterech organizacji charytatywnych z Shropshire, której celem jest wspieranie zatrudniania osób z dodatkowymi potrzebami. To nie tylko centrum otwartego dostępu. To most do nowego życia.
Dla Reynoldsa most ten polegał na utrzymaniu drzew jeżynowych, działaniach ochronnych i przygotowaniu terenów na wydarzenia.
„Zrobiłem wszystko” – mówi. „To wszystko: przycinanie jeżyn, sprzątanie terenu i tak dalej”.
To nie było tylko wypełnianie czasu. To był powrót do zorganizowanej rutyny. Jego rodzina przypisuje programowi wyciągnięcie go z ciemnego miejsca. A on sam nazywa to „spacerem dnia”.
„Pomogło mi to oderwać myśli od zgiełku codziennego życia”.
– Michaela Reynoldsa
Od podróżowania z mamą po samotne wyjścia
Początkowo nie podróżował sam. Podwoziła go matka.
To było normalne. Głównym celem było stopniowe przyzwyczajanie i obecność.
Z biegiem czasu niepokój ustąpił. Rytuał zostaje ustalony. Wkrótce zaczął samodzielnie chodzić.
To przejście ma ogromne znaczenie. Oddziela status klienta od statusu aktywnego uczestnika. Reynolds nabrał pewności siebie. Prawdziwa, namacalna pewność siebie.
Jest jedną z ponad 1350 młodych osób objętych wsparciem w ramach tego konkretnego programu wsparcia zatrudnienia i przedsiębiorczości. To znacząca liczba jak na hrabstwo wielkości Shropshire. Dowodzi to istnienia zarówno podaży, jak i popytu.
Dlaczego działania proekologiczne?
Reynolds nie planował interesować się przyrodą. Trafił tam, bo program oferował właśnie tego typu zajęcia.
Teraz pasjonuje się ochroną środowiska i chce zbudować długoterminową karierę w ochronie środowiska.
Dlaczego ten konkretny obszar wywołuje taki odzew?
Być może to ta cisza. A może fizyczne sprzężenie zwrotne: przycięłeś – wyszło przycięte, uporządkowałeś wszystko – wszystko stało się schludne. Nie ma tu miejsca na dwuznaczność.
A może to społeczność. Wolontariat wymaga interakcji społecznych, ale bez presji zarabiania.
Dla osoby wracającej do zdrowia po zwolnieniach i trudnościach psychicznych kluczowy jest brak tej presji.
Szerszy wpływ na zatrudnienie
Nie chodzi tylko o to, żeby poczuć się lepiej
