De kleine gouden man heeft geen officiële naam. Nou ja, technisch gezien wel. Maar niemand noemt hem zo.
We noemen hem Oscar.
Het is de bekendste bijnaam in Hollywood. Iedereen gebruikt het. Zelfs de Academie zelf leunt er nu op. Maar waar kwam het vandaan? Er is niet één onbetwist oorsprongsverhaal. In plaats daarvan zijn er drie concurrerende claims, elk ondersteund door een andere persoonlijkheid met een sterke mening over de kwestie.
De Bette Davis-theorie: is de achterkant van haar man ermee begonnen?
Bette Davis nam geen blad voor de mond, en ze schuwde er zeker niet voor om de eer op te eisen voor het benoemen van de prijs.
Het verhaal gaat als volgt: Davis keek naar het beeldje, met name de achterkant van de basis. Ze dacht dat het leek op de achterkant van haar tweede echtgenoot, acteur Harmon Oscar Nelson. Dat zei ze hardop. De naam bleef in de kamer hangen. Het verspreidde zich.
“Het leek op de achterkant van mijn man.”
Het is een ruw oorsprongsverhaal voor zo’n gepolijste ceremonie. Maar Davis stond bekend om haar scherpe tong. Ze beweerde dat ze de term in de jaren dertig had bedacht. Het past bij haar persoonlijkheid. Vetgedrukt. Direct. Onbeschaamd.
Sidney Skolsky: de columnist die krediet wilde
Dan is er Sidney Skolsky.
Hij was columnist voor de Los Angeles Times. De gedrukte media waren toen koning. Als Skolsky het schreef, lezen mensen het. Hij beweerde dat hij de eerste was die “Oscar” in druk gebruikte.
Zijn logica? Hij zag het beeld en dacht dat het op zijn oom Oscar leek. Hij gebruikte de naam kort na de uitreiking van 1934 in een column. Hij wilde dat het publiek wist dat hij de trend begon.
Dit is waar het rommelig wordt. Heeft hij het uitgevonden? Of heeft hij het alleen maar gepopulariseerd? Skolsky stond erop dat hij de onderscheiding zijn bijnaam gaf. Hij heeft tot het einde voor die eer gevochten.
Margaret Herrick: de stille observatie van de bibliothecaris
De derde claim komt van binnen de muren van de Academie. Margaret Herrick was de bibliothecaresse van de academie. Later werd zij uitvoerend directeur.
Ze zag het beeldje. Ze dacht dat het op haar oom Oscar leek. Dat zei ze naar verluidt tegen iemand op kantoor.
Het verschil hier? Ze schreeuwde het niet vanaf een podium. Ze heeft geen column geschreven. Ze zei het gewoon. In een kamer vol mensen die het waarschijnlijk herhaalden.
Dus, wie heeft gelijk?
Niemand weet het zeker.
De Academie heeft nooit officieel één bron boven de andere bevestigd. Ze erkennen ze alle drie. Het is een gelijkspel.
- Bette Davis zag een gelijkenis met haar man.
- Sidney Skolsky heeft het eerst afgedrukt (tenminste dat zegt hij).
- Margaret Herrick noemde haar oom.
Alle drie gebeurden rond dezelfde tijd. De jaren dertig. De bijnaam sloeg aan omdat hij korter was dan ‘Academy Award of Merit’. Mensen houden van korte woorden. Ze houden van inside jokes.
Welke theorie voelt voor jou als waar?
Davis is het meest dramatisch. Skolsky is het meest gedocumenteerd in druk. Herrick is het meest plausibel in een kantooromgeving.
Het maakt nu niet zoveel uit. De naam is gecementeerd
