Vroege klinische onderzoeken suggereren dat dimethyltryptamine (DMT), een belangrijke psychedelische stof die wordt aangetroffen in het ayahuasca-brouwsel uit het Amazonegebied, een baanbrekende behandeling voor depressie zou kunnen zijn. Een fase II-studie, gesponsord door Small Pharma (nu Cybin UK) en geleid door Dr. David Erritzoe aan het Imperial College London, toonde aan dat deelnemers die een geïnjecteerde DMT-formulering kregen een grotere vermindering van depressieve symptomen ervoeren vergeleken met een placebogroep. De bevindingen, gepubliceerd in Nature, zijn voorlopig, maar benadrukken het potentieel van psychedelica in de geestelijke gezondheidszorg.
De opkomst van psychedelische therapie
Dit onderzoek markeert de nieuwste stap in een groeiende golf van psychedelische therapieën. In 2019 keurde de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) Spravato goed, een op ketamine gebaseerde neusspray, voor behandelingsresistente depressie – het eerste aan psychedelica gerelateerde medicijn dat goedkeuring kreeg van de FDA. Er lopen nog steeds onderzoeken naar andere stoffen, waaronder psilocybine (van ‘paddo’s’) en MDMA, hoewel de FDA onlangs MDMA-ondersteunde therapie voor PTSS heeft afgewezen vanwege zorgen over de betrouwbaarheid van de gegevens.
Het belangrijkste verschil? In tegenstelling tot traditionele ayahuasca, die een langdurige, vaak fysiek uitdagende ervaring met zich meebrengt (inclusief braken), levert de synthetische DMT die in deze proef wordt gebruikt een snel 30 minuten durend psychedelisch effect zonder misselijkheid op te wekken. Sommige onderzoekers, zoals Dr. Daniel Perkins van de Universiteit van Melbourne, merken op dat het zuiverende aspect van ayahuasca voor sommige patiënten louterend kan zijn, maar dat de klinische formulering prioriteit geeft aan efficiëntie.
Waarom dit belangrijk is: voorbij de snelle oplossing
Psychedelica zoals DMT en psilocybine kunnen zelfs buiten de klinische setting therapeutische voordelen hebben, in tegenstelling tot MDMA, waarvoor soortgelijk bewijs ontbreekt en het risico van ongepast lichamelijk contact tijdens de therapie met zich meebrengt. Maar de weg naar wijdverbreide adoptie is niet eenvoudig. De FDA reguleert medicijnen, niet therapieën, wat betekent dat farmaceutische bedrijven formuleringen kunnen optimaliseren voor winst in plaats van voor patiëntenzorg.
Het grootste obstakel: DMT-ondersteunde therapie vereist nog steeds toediening in de kliniek, injecties en begeleiding van een therapeut. Voor veel patiënten kan dit minder aantrekkelijk zijn dan een simpele pil. Wat nog belangrijker is, is dat DMT geen “snelle oplossing” is. Het kan het zelfbewustzijn versnellen, maar blijvende verbetering hangt af van de mate waarin patiënten moeilijke levensveranderingen doorvoeren, zoals het verlaten van giftige banen of relaties, en het samenwerken met therapeuten.
“Het kan als katalysator werken”, legt Tommaso Barba uit, auteur van een studie aan het Imperial College London. “Vaak komt de verbetering niet alleen voort uit de DMT, maar uit het vermogen om in de loop van de tijd ongemakkelijke beslissingen te nemen.”
De kleine omvang en het voorlopige karakter van het onderzoek rechtvaardigen verder onderzoek. Maar de resultaten bieden overtuigend bewijs dat psychedelica, wanneer ze op verantwoorde wijze worden toegediend met de juiste therapeutische ondersteuning, de geestelijke gezondheidszorg kunnen hervormen.
