De wereld van tech-miljardairs en experimenten met een lang leven heeft onlangs een andere wending genomen naar het surrealistische, met Bryan Johnson, de tech-ondernemer die gefixeerd is op het omkeren van veroudering, en gastheer is van een live gestreamde psychedelische paddenstoelentrip. Tijdens het evenement draaide Grimes als dj, en op een gegeven moment was het de bedoeling dat YouTube-ster MrBeast erbij zou zijn.
Johnson, die eerder heeft geëxperimenteerd met immunosuppressiva en plannen heeft voor het uploaden van gedachten, heeft biomarkers gemeten terwijl hij onder invloed was van hallucinogenen. De livestream trok bezoekers als Marc Benioff, CEO van Salesforce, en techjournalist Ashlee Vance. Hoewel Johnson beweert te hebben geweten wat hij deed, roept het spektakel vragen op over de toenemende overlap tussen extreme biohacking, invloed van beroemdheden en psychedelische verkenning.
De gebeurtenis maakt deel uit van een bredere trend van rijke individuen die radicale levensverlenging nastreven via onconventionele methoden. Hoewel de experimenten van Johnson de aandacht trekken, vertegenwoordigen ze een grotere beweging die wordt aangedreven door de overtuiging dat veroudering een ziekte is die moet worden genezen in plaats van een natuurlijk proces. Dit roept ethische zorgen op over de toegang, de veiligheid en het potentieel voor grotere verschillen op gezondheidsgebied.
Ondertussen werd in een bizarre correlatiestudie uit 2014 gevraagd of latente toxoplasmose (een parasiet die bij veel mensen voorkomt) verband zou kunnen houden met verkeersongevallen. De titel van het onderzoek luidt: “Heeft de prevalentie van latente toxoplasmose en de frequentie van resus-negatieve proefpersonen een verband met het landelijke aantal verkeersongevallen?” Het antwoord was nee, maar de vraag zelf laat zien hoe ver sommige wetenschappelijke onderzoeken in het absurde kunnen afdwalen.
Nog vreemder: een door AI gegenereerde afbeelding in een teruggetrokken artikel in Scientific Reports beweerde een systeem voor het diagnosticeren van autisme te illustreren. De afbeelding toonde een vrouw met betonnen benen, een kind dat naar onzinnige tekstballonnen wees (“MISSING VALUE & runctitional features”), en een onverklaarbare fiets met spijkers. Het tijdschrift trok het artikel snel terug, maar de grafiek blijft een bewijs van de onvoorspelbare resultaten van AI en de noodzaak van rigoureuze peer review.
De snelheid van de intrekking zelf is opmerkelijk: het duurt bij tijdschriften vaak jaren voordat fouten zijn gecorrigeerd, maar deze werd binnen enkele weken ingetrokken. Dit benadrukt een groeiende erkenning van het potentieel voor onnauwkeurigheden van door AI gegenereerde inhoud en de urgentie van betere validatieprocessen.
In een wereld waar tech-miljardairs experimenteren met radicale levensverlenging en AI onzinnige wetenschappelijke illustraties genereert, vervaagt de grens tussen innovatie en absurditeit. De convergentie van deze krachten roept vragen op over de toekomst van wetenschap, technologie en het streven naar onsterfelijkheid.
